Over koetjes en kalfjes geschreven door Anne


Over Koetjes en Kalfjes geschreven door Anne 

SELFIE!

Boerderijrecreatie

·dinsdag 29 november 20167 gelezenSelfie! Over koetjes en kalfjes Niet meer weg te denken uit onze maatschappij, de selfie. Volgens Wikipedia het Engelse woord voor een gefotografeerd zelfportret gemaakt met een smartphone of digitale camera vaak met de bedoeling de foto te uploaden naar een sociaal netwerksite. In 2002 wordt de term selfie voor het eerst gebruikt en sinds die tijd neemt de populariteit alleen maar toe. Niet in de laatste plaats omdat iedereen tegenwoordig beschikt over een mobiele telefoon met camera. En dus wringen mensen zich in allerlei bochten om het perfecte plaatje te maken. Snel even een foto schieten is er niet bij. Daar komt meer bij kijken. Er bestaan zelfs websites waarop stap voor stap wordt uitgelegd hoe je de perfecte selfie maakt. Regel een is dat je jezelf nooit recht van voren mag fotograferen. Dat maakt je gezicht heel plat, schijnt…. Beter is het om je neus een klein beetje naar links of rechts te draaien. Ook is het verstandig je kin een klein beetje omlaag te houden. Dit zorgt er voor dat een eventuele onderkin niet te zien is, maar dan moet de camera wel boven je hoofd gehouden worden zo vertelt weer een andere stap. Volgt u het nog? Voor de goede orde, je moet die kin ook niet weer te laag houden, want dan komen er gekke nekplooien te voorschijn. Kortom, het vergt enige voorbereiding, maar dan sta je ook op je aller-voordeligst op de foto. Mensen die bij ons komen koeknuffelen, maken graag en vaak selfies met koeien. Niet alleen leuk, maar vooral heel bijzonder. Onze koeien hebben geen idee hoe het stappenplan voor de optimale selfie er uitziet. Tenminste dat denk ik, maar zeker weten doe ik het niet. Het valt mij namelijk iedere keer weer op hoe geduldig en geroutineerd ze samen met hun gast op de foto gaan. De oren gespreid, zelfverzekerd in de camera kijkend en – heel prettig - geen onderkin te bekennen. Zonder moeite laten ze zich van hun beste en meest ijdele kant zien. Het aantal selfies met koeien dat ik inmiddels gezien heb, is niet meer te tellen. Net als het aantal mensen dat hun profielfoto voor Facebook of Instagram na een dagje koeknuffelen verandert. Geen wonder, want een foto met een mooie koe is en blijft een plaatje. Toch raad ik mensen aan de camera ook even weg te doen en tegen een koe aan te gaan liggen. Lekker genieten en ervaren, daar kan geen selfie tegenop! Anne over koetjes en kalfjes www.boerderijrecreatie.nl

Pas op : Schrikdraad !

Boerderijrecreatie·dinsdag 8 november 2016 gelezenPas op: schrikdraad! Het is ergens in de jaren tachtig als we ’s avonds onaangekondigd bezoek krijgen. Het is onstuimig weer en boven het geraas van de wind uit klinkt een geluid dat we niet kunnen plaatsen. Het komt dichterbij en ineens horen we geloei. Mijn moeder opent het gordijn en staat oog in oog met een paar nieuwsgierige koeien. Ontsnapt bij de buren. De volgende dag vertelt de buurjongen dat een omgevallen stekpaaltje er voor zorgde dat de kudde ging zwerven. In die tijd gebruiken boeren prikkeldraad om het vee op het land te houden. Prikkeldraad wordt met krammen aan een paal vastgemaakt en als die omvalt, hebben de dieren vrij spel. Prikkeldraad is een handige, maar dieronvriendelijke manier om dieren te keren. Het zorgt soms voor nare verwondingen. Tegenwoordig staan de meeste dieren achter schrikdraad. Op schrikdraad staat stroom en iedereen die er mee in aanraking komt, krijgt een lichte schok. Koeien hebben snel door dat ze beter uit de buurt kunnen blijven. Na verloop van tijd maakt het niet veel meer uit of er wel of geen stroom op de draad staat. De draad zelf schrikt voldoende af. Als ik met een groep gasten naar onze knuffelkoeien ga, weet ik niet of er stroom op staat. Voor de zekerheid ga ik er van uit dat het zo is. Wanneer gasten een schok krijgen, weten ze wat de boosdoener is. Gasten lachen dan smakelijk om zo’n voorval. Niet alleen koeien zijn bang voor schrikdraad, katten gaan er ook met een boog omheen. Dit komt mij dit voorjaar goed van pas als ik in mijn moestuin voor de zoveelste keer kattenstront vind. Na koffiedik, kattenschrik en emmers water is het tijd voor een echte oplossing: schrikdraad! Snel een handig mannetje bellen met de vraag of hij dit karwei wil fiksen. Een paar dagen later is het zo ver. Ik ben de eigenaar van een schrikdraadapparaat, paaltjes en natuurlijk stroomdraad. Dan is het moment daar. De stroom kan er op. Laat die katten maar komen! En die komen. Vanuit mijn keukenraam zie ik hem verschijnen. De dikke, zwarte kater die zelfverzekerd richting mijn tuin loopt. De plannen zijn duidelijk. Wat hij niet helemaal thuis kan brengen, is die oranje draad. Niet eerder gezien. Nieuwsgierig komt hij dichterbij en vanuit mijn ooghoek zie ik hem een verschrikt hupje maken en vervolgens het hazenpad kiezen. Missie geslaagd. In de dagen die volgen, merk ik dat het schrikdraad werkt. Soms zie ik een kat een sprongetje maken of op zoek gaan naar een gaatje. Als die er niet is, druipt hij af. Ik moet zelf ook wennen aan de draad vlak voor mijn achterdeur, maar na een tijdje stap ik er automatisch overheen. Einde verhaal zou je denken. Ware het niet dat ik op een zonnige dag visite krijg. We besluiten buiten koffie te drinken. ‘Pas je op die draad, er staat stroom op’, zeg ik. Als ik de waterkoker vul, zie ik vanuit het raam iemand opspringen en klinkt een ijselijk gil: ‘Wat gebeurt er, wat is dit?’ Tja, ik had nog zo gezegd: Pas op: schrikdraad! Anne https://www.facebook.com/Boerderijr... Kijk op het grappige filmpje waar een gast van ons de stroomdraad uit probeert .

Sterk staaltje

Boerderijrecreatie·donderdag 15 september 2016 Sterk staaltje. Een van de meest gestelde vragen tijdens het koeknuffelen is: ‘Hoe weet je of een koe het leuk vindt?’ Mijn antwoord is eigenlijk altijd: ‘Als ze het niet leuk vindt, staat ze op en loopt weg.’ Beetje simpel misschien, maar in de praktijk werkt het zo. Je kan als mens aaien en praten wat je wilt, maar als een dier van tussen de 500 en 600 kilo geen zin heeft, houd je haar niet tegen. Natuurlijk zijn er meer signalen. De stand van de oren, de blik in de ogen en het rustig blijven herkauwen als je naast haar zit. Het zijn tekens die vertellen dat het dier het naar de zin heeft. Afgelopen zondag zag ik een sterk staaltje van wederzijds vertrouwen en genieten tussen mens en dier. De mens in dit geval betrof een toekomstige bruid die door haar vriendinnen naar Fryslân was gelokt. Gekleed in een knalroze overall en met een verwachtingsvolle blik in de ogen meldde ze zich bij mij. Toen ze hoorde wat we gingen doen, ging er gejuich op en begon ze te stralen. Snel laarzen aan, een rode zakdoek in de blonde haren en het feest kon beginnen. De kalfjes vond ze schattig, dat zag je aan alles. Op weg naar de koeien was ze niet meer te houden. Angst kende ze niet en voor ik kon uitleggen hoe je een koe benadert, had ze er een te pakken. Sietske, een driejarige koe waarmee ze direct contact had en die ze de hele middag niet meer losliet. Voor mijn ogen ontspon zich een prachtig tafereel. De blonde dame knuffelde Sietske en liet zich vervolgens door het grote dier heen en weer wiegen. Sietske vond het allemaal best, sterker nog, ze leek er zelf het meeste plezier in te hebben. Ze tilde een beetje lomp, maar tegelijkertijd voorzichtig haar poot op en legde die beschermend om haar gast heen. Ingeklemd tussen de grote voorpoten van de koe genoot de aanstaande bruid van deze bijzondere ervaring. Toen zij opstond, bleef Sietske nog even liggen. Rekte zich uit, rolde door op de rechterzij, schoof met haar kop door het lange gras en liet in alles zien en horen het naar de zin te hebben. Mooi om mee te maken en een prachtig voorbeeld van echt contact tussen mens en dier.

 Genieten!

Boerderijrecreatie·donderdag 18 augustus 2016 Genieten De belangstelling voor koeknuffelen groeit en mensen weten de weg naar onze boerderij steeds beter te vinden. Mensen met verschillende achtergronden, jong en oud en van heinde en ver grijpen met graagte de mogelijkheid aan het boerenleven en het Friese platteland van dichtbij te beleven en te voelen. Het levert iedere keer mooie momenten en ontmoetingen op. Mensen beginnen vaak spontaan te vertellen waarom ze aanwezig zijn. De liefde voor dieren en vooral voor koeien staat met stip op nummer een. Koeknuffelen blijkt een langgekoesterde wens, een gewild verjaardagscadeau en komt voor op een bucketlist. Soms zijn bezoekers alleen nieuwsgierig en willen ze weten wat koeknuffelen inhoudt. Daarnaast zijn er mensen bij die al dan niet vrijwillig meekomen met een vriend of vriendin, omdat die geen zin had alleen te gaan... Wat de reden ook is, het is iedere keer een uitdaging mensen een fijne dag te bezorgen. Eerlijk gezegd is dat niet zo moeilijk. De boerderij, de kalfjes, de koeien, de omgeving, de hele entourage. Het is er gewoon. Je hoeft er alleen maar van te genieten en genoten wordt er. Volop! Vrolijke mensen die het naar hun zin hebben. Wie krijgt daar geen energie van? Ik in elk geval wel en dit maakt mijn werk zo leuk. Heerlijk om al die blije mensen te zien en hun enthousiaste verhalen te horen. Ik vind het geweldig om iemand die bang voor een koe is, na wat kleine aanwijzingen uiteindelijk toch tegen diezelfde koe aan te zien liggen. Of wat te denken van die aardige mevrouw die glunderend vertelt, genoten te hebben, omdat deze dag haar herinnert aan een onbezorgde jeugd. Dit maakt koeknuffelen zo fantastisch. Niet alleen voor onze gasten, maar ook voor mij. Echt, ik hoop dit werk nog jaren te doen. Anne

Over koetjes en kalfjes

Boerderijrecreatie·vrijdag 5 augustus 2016Over kalfjes en koetjes Een van de meest geboekte activiteiten op onze boerderij is koeknuffelen. Ik ben een van de mensen die deze activiteit begeleid en met plezier, want leuk dat het is! De meeste gasten weten niet precies wat ze van koeknuffelen mogen verwachten. De een lijkt het geweldig en kan niet wachten om op pad te gaan. Een ander vindt het vooral spannend en weer een ander ronduit eng. ‘Ze bijten toch niet?’ Als ik vertel dat we beginnen bij de kalfjes en pas daarna naar de koeien gaan, neemt bij een aantal de spanning af, want ‘kalfjes zijn klein en lief.’ Helemaal waar. Eenmaal voorzien van overall en laarzen lopen we richting de boerderij waar het jongvee staat. Onderweg volop genietend van de omgeving en het idee dat het nu echt gaat gebeuren. Bij binnenkomst in het kalverhok is de meest gehoorde kreet zonder twijfel: ‘Wat zijn ze schattig!’ Schattig zijn ze zeker, dol op aanrakingen, aandacht en sabbelen op je vingers. Soms moet je als mens even je best doen om het vertrouwen van het dier te winnen, maar dan heb je haar ook helemaal. Gewillig laat ze zich aaien, om dit vervolgens te belonen met het geven van een lik over de wang of een speelse ruk aan het haar. Niet iedereen is hier altijd op voorbereid en soms schrikken mensen ervan. Gelukkig laat het merendeel zich hierdoor niet uit het veld slaan, al hoor ik soms wel dat kalfjes een beetje wild zijn. Met ietwat van spanning in de stem is de logische vervolgvraag: ‘Zijn jullie koeien ook zo onstuimig?’ Nee, onze koeien zijn anders. Net zo lief, maar een stuk kalmer en gewend aan mensen. Ze zijn ouder en daardoor rustiger en meer voorspelbaar. Dat zie je als je bij ze in het weiland stapt. Soms negeren ze je, soms kijken ze je vluchtig aan, maar even snel wenden ze hun blik weer af en zien ze je niet meer. Ik heb nooit het gevoel dat ik hen stoor en loop met een gerust hart het weiland in. Niet veel later zie ik overal in het land mensen tegen de koeien liggen. Genietend van de stilte, het warme koeienlijf en de natuur. Geweldige dieren hebben wij. Schattige kalfjes en lieve koeien. Kom ook eens langs!



Over koetjes en kalfjes

Het leven op de boerderij geschreven door Anne die regelmatig onze gast is bij ons op het bedrijf